فریادی از قلب بهزیستی؛ چرا کرمان با سونامی کودکآزاری و خودکشی روبروست؟
کرمان در محاصرهی دردهای پنهان؛ علیرضا وحیدزاده، مدیرکل بهزیستی با افشای صدرنشینی «اقدام به خودکشی» در اورژانس اجتماعی و جهش ورودی شیرخوارگاهها، هشدار داد: «این سونامی آسیبها، دیگر با روشهای سنتی قابل مهار نیست؛ ما در خط مقدم این نبرد اجتماعی هستیم.
وقتی شیرخوارگاهها به سقف ظرفیت میرسند به گزارش مسیر فرهنگ؛ علیرضا وحیدزاده در نشست خبری روز یکشنبه 28 تیرماه 1405 با اشاره به جهش آمار ورودی شیرخوارگاهها میگوید: از میانگین سالانهی ۱۲۰ کودک، امسال به عددِ ۱۸۱ رسیدهایم. این یعنی فشارهای معیشتی و ناامنیهای اقتصادی، حالا مستقیمترین تأثیر را بر کودکان گذاشته و بهزیستی را با موجی بیسابقه از مراجعات روبهرو کرده است. به گفتهی وحیدزاده، حتی در اوج فشارها، چراغ هیچکدام از مراکز خدماترسانی خاموش نشد، اما تقاضاها حالا بسیار فراتر از ظرفیتهای موجود است. اورژانس اجتماعی در وضعیت قرمز؛ خودکشی در صدر بحرانها وقتی صحبت از «دردهای پنهان» میشود، وحیدزاده به سراغ تکاندهندهترین بخش گزارش میرود: امسال اقدام به خودکشی، بیشترین حجمِ تقاضا برای خدماتِ اورژانس اجتماعی را به خود اختصاص داده است. این وضعیت، یعنی زنگ خطر برای تمامی ارکان جامعه. پس از خودکشی، فهرست بلندبالای بحرانها شامل کودکآزاری، اختلافات حاد خانوادگی، همسرآزاری و حتی سالمندآزاری، نشان میدهد که امنیت روانی در کرمان، نیازمند یک «اقدام فوری و جمعی» است. بهزیستی در این پنج سال، میداندار نبرد با کودکآزاری بوده، اما وسعت آسیبها، مشارکت همه را میطلبد. «نماد»؛ سدی در برابر آسیبهای دانشآموزی وحیدزاده از اجرای طرح «نماد» به عنوان خط دفاعی جدید در مدارس یاد میکند. آماری که نشان میدهد ۱۶۶۵ دانشآموز تنها در سال گذشته نیازمند مداخلهی تخصصی بودهاند. از فقر اقتصادی والدین گرفته تا بیماریهای سرپرست و اختلافات خانوادگی؛ طرح نماد حالا به ملجأیی تبدیل شده تا کودکانی که در معرض آسیبهای جدی هستند، پیش از وقوع فاجعه، تحت حمایت قرار بگیرند. مسکن؛ پاشنهی آشیل آرامش مددجویان در بحث تأمین مسکن، مدیرکل بهزیستی کرمان با صراحت از روند واگذاریها سخن میگوید. با وجود ثبتنام ۱۴ هزار نفر در نهضت ملی مسکن و تأیید ۶ هزار و ۶۴۵ نفر، تا امروز تنها ۱۸۹ واحد به مددجویان واگذار شده است. وحیدزاده تأکید میکند: این روند باید شتاب بگیرد. او معتقد است اگرچه بهزیستی بازویِ پیگیر است، اما خانهدار شدنِ این قشر، عزمی فراتر از سازمانِ بهزیستی و همکاریِ حداکثری دستگاههای اجرایی را میطلبد. سرمایهای به نامِ «مردم» با وجود تمام این بحرانها، یک نقطهی امید باقی است: استقبال ۲۳ هزار نفری مردم برای مشارکت در طرحهای داوطلبانه. وحیدزاده این جمعیت را «سرمایهی اجتماعیِ کرمان» میداند و معتقد است در کنار سیاستگذاریها، همین حضور مردم در صحنه است که میتواند در برابر سونامی آسیبهای اجتماعی، سدی محکم بسازد.
