کرمان داغ‌دار یکی از ستون‌های استوار هنر؛ بدرقه باشکوه پیکر استاد «محمد نواب‌زاده» به خانه ابدی

بدرقه‌ای با طعم قدرشناسی
این مراسم، فراتر از یک تشییع معمول، تجلی پیوند دوباره‌ی مسئولان، هنرمندان و دوستداران هنر با تاریخ نمایشی این سرزمین بود. حضور استاندار کرمان و مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی در کنار اهالی قلم و صحنه، نه یک وظیفه اداری، که ادای دین به مردی بود که ۸۷ سال عمر پربارش را وقف اعتلای نام کرمان کرد.
از دانشکده هنرهای دراماتیک تا قله‌های سینمای ایران
استاد نواب‌زاده، از تبار دانش‌آموختگان اصیل دانشکده هنرهای دراماتیک تهران بود؛ هنرمندی که هنر را نه در حاشیه، که در متن زندگی می‌دید. او تنها یک چهره‌پرداز یا بازیگر نبود؛ او «معمارِ تئاتر» در کرمان بود. آثار به‌یادماندنی‌اش در سینمای ایران، از «آپارتمان شماره ۱۳» تا «۲ نفر و نصفی» و «مشت بر پوست»، تنها بخش کوچکی از کارنامه‌ای است که نام او را در حافظه تصویری این ملت جاودانه کرده است.
میراثی که زنده می‌ماند
استاد نواب‌زاده رفت، اما ردپای او بر تارک فرهنگ کرمان باقی است. او با تربیتِ نسل‌های پیاپی از هنرمندانِ کرمانی، بذر عشق به صحنه را در دل‌های بسیاری کاشت. هر دانشجوی تئاتر، هر بازیگر جوان و هر کارگردانی که امروز در کرمان بر صحنه می‌رود، بخشی از میراث او را با خود حمل می‌کند.
او با تعهد، تجربه و نگاه هنرمندانه‌اش، به ما آموخت که تئاتر، آینه تمام‌نمای روح
 یک جامعه است. امروز که پیکر استاد در قطعه هنرمندان به خاک سپرده می‌شود، تنها تن نحیف او را به آغوش خاک می‌سپاریم؛ اما نام او، به عنوان یکی از بنیان‌گذاران هنر نمایش در کرمان، در تاریخ این دیار حک شده است.